Emekli pazarcıların yaşam mücadelesi Yeniçağ Gazetesi’nde dikkat çekti. 14 Mayıs 2026 tarihli habere göre, 70-76 yaş aralığındaki emekliler, aldıkları 20 bin lira maaş ile geçimlerini sağlamakta zorlanıyor. İstanbul, Ankara ve İzmir gibi büyük şehirlerde pazarcılık yaparak hayatta kalmaya çalışıyorlar. “Çalışmazsak açız” diyen emekliler, ekonomik koşulların giderek kötüleştiğini vurguluyor.
Emekliliğin tadını çıkaramayan bu bireyler, yüksek kira ve gıda fiyatları karşısında çaresiz kalıyor. İzmir’de yaşayan Seçkin Dönmez, emeklilerin sefalet içinde yaşadığını belirterek, “Emeklinin geçinmesi mümkün değil. Sokağa çıkacak halimiz kalmadı.” diye ifade ediyor.
Emekli Cafer Doğan, 20 bin lira ile çarşıya bile inemediğini, bayramda ancak evine gidebildiğini dile getiriyor. Eğlenmek veya dışarıda bir çay içmek gibi basit aktivitelerin bile lüks haline geldiğini vurgulayan Doğan, memleketine gidemediğini söylüyor.
Hüseyin Erkuş ise zor şartlar altında geçimlerini sağladıklarını, iki emekli olarak ek iş yaptıklarını kaydediyor. “Herkes perişan. Üniversite öğrencilerimiz var. Memleketlerine gidemiyorlar. Yol parası yok.” diyerek gençlerin de zorluk yaşadığını belirtiyor.
71 yaşındaki bir pazarcı emekli, CHP Milletvekili Beker’e hitaben, “Çalışmazsak aç kalacağız. Eskiden emekliler ev alır, çocuklarının düğününü yapar, hacca giderdi. Şimdi emekli oldum ama evin yarı parasını kredi ile ödedim.” diyerek eskiden daha iyi koşullar altında yaşadıklarını ifade ediyor.
Emirzade Erkuş ise özel sektörden emekli bir öğretmen olarak, “20 bin lira ben alıyorum, 20 bin lira eşim alıyor. Kiralar 25-30 bin lira. Basmane’deki ucuz otellere bakın, çoğu emekli. Oralara düşecektik.” diyerek ekonomik sıkıntıların boyutunu gözler önüne seriyor.
Bu durum, emekli pazarcıların yaşam koşullarının ne kadar zorlaştığını ve eski Türkiye’ye özlem duyduklarını açıkça ortaya koyuyor.
